|
Insulina to ten hormon w naszym organiźmie, który jest odpowiedzialny za obniżenie poziomu cukru we krwi. U zdrowego człowieka produkują ją komórki beta trzustki, natomiast cukrzycy muszą sobie ją podawać w postaci zastrzyków, ponieważ u nich doszło do zatrzymania pracy owych kmórek.
Ze względu na pochodzenie, insulinę możemy podzielić na dwa rodzaje: zwierzęcą (wołową i wieprzową)i ludzką (półsyntetyczną, produkowana z wykorzystaniem inżynierii genetycznej, analog). W Polsce leczy się cukrzyków insuliną ludzką, którą można zakupić w aptekach na receptę. Ponieważ jest to lek, który podtrzymuje nas przy życiu, został przydzielony na niego ryczałt i jedno opakowanie insuliny średnio wymaga dużego nakładu pieniędzy 2,50zł.
Ze względu na działanie biotechnologia została podzielona na cztery rodzaje.
Insulina działająca bezpośrednio - analogi insuliny krótkodziałającej. >> hemoglobina glikowana
Charakterystyka działania:
Czas działania
4 godziny
Początek funkcjonowania
po 10 minutach
Szczyt funkcjonowania
pośród 1 a 2 drugą godziną
Insulina krótko działająca - insulina krystaliczna w każdym momencie przezroczysta. >> Actrapid >> Humulina R >> Insuman Rapid
Charakterystyka funkcjonowania:
Czas działania
6 godziny
Początek funkcjonowania
po 30 minutach
Szczyt działania
pośród 1,pięć a 2,pięć drugą godziną
Insulina o przedłużonym dziłaniu - w każdej chwili jest mętna, przed uzyciem nalezy ją wymieszać. >> Insulatard >> Protaphan >> Humulina N >> Insuman Basal
Charakterystyka funkcjonowania:
Czas działania
22 godziny
Początek działania
po 2 godzinach
Szczyt działania
pomiędzy pięć a 12 drugą godziną
Insulina o najdłuższym czasie funkcjonowania - antybiotyki są mętne, nalezy je wymieszać przed wstrzyknięciem. >> Humulin U >> Ultratard
Charakterystyka działania:
Czas działania
28 godziny
Początek działania
po 4 godzinach
Szczyt funkcjonowania
wśród 8 a 24 drugą godziną
Zastrzyki z isnulin są na ogół niewiele bolesne i szybko mozna się do takiego stopnia natężenia bólu przyzwyczaić. Do takich zabiegów potrzebujemy stosownego przyrządu zwanego PENem. Z wyglądu przypomina pióro do pisania, tyle że zamiast atramentu posiada nabój z insuliną zwany penfilem. Jest to urządzenie dużo praktyczniejsze i bardziej precyzyjne od wykorzystywanych jeszcze zdarza się, że i w obecnym czasie strzykawek, które powoli zaczynają zanikać. I bardzo dobrze. Dlaczego? Otóż: >> nie trzeba nabierać insuliny przed jej kazdym podaniem; >>insulina w penfilach jest nie gorzej chroniona, nie psuje się w temperaturze do 25ºC; >> igła w penie jest znacznie cińsza i zastrzyki sa mniej bolesne (osoby szczupłe powinny używać igieł o długości 8mm i śrenicy 0,25-0,33mm, natomiast otyłe o długości 12-13mm i średnicy 0,33-0,36mm); >> nie przypomina wyglądem strzykawki (można go trzymać w kieszeni marynarki czy kurtki) >> dokładnie podaje tyle insuliny, ile nastawiłeś specjalnym pokrętłem
Isulinę należy podawać domięśniowo lub podskórnie. Trzeba chwycić palcami fałd skóry i wbić igłę pod katem 45º u osób szczupłych lub 90º u osób otyłych. Takie zastrzyki wytwarza się w pięć różnorakich miejsc na ciele. Są to: brzuch, ramiona (skąd insulina wchłania się najszybciej), uda, łopatki (gdzie insulina wchłania się wolniej oraz pośladki (z których wchłania się najwolniej).Na szybkość wchłaniania insuliny wpływają też i inne czynniki, tj.: aktywność fizyczna oraz dodatkowo temperatura ciała, gdzie szybkosć wchłonięcia się zwiększa.
Penfily często przechowuje się w najcieplejszym miejscu lodówki albo zimą w temperaturze pokojowej. Jak stwierdzić, czy insulina się zepsuła? Jeśli w fiolce pojawią się grudki lub insulina krótkodziałająca zmętnieje, należy ją wyrzucić. Absolutnie nie wolno jej wstrzykiwać!
Diabetologia insuliną ma możliwość pójść jakby tu ująć, takimi dwo torami: albo wybierzemy intensywną insulinoterapia albo zdecydujemy się jednak na klonwencjonalną. Czym one się różnią? Otóż w tej pierwszej robi się zastrzyki przed każdym głównym posiłkiem i można dostosowywać sobie ilość WW. Jednak ta 2-ga chociaż jest bardziej wygodniejsza (zastrzyki jedynie rano i wieczorem) to nie umożliwia nam na przekształcenie ilości WW oraz dodatkowo na odpowiednie administrowanie choroby. Konwencjonalną używa się w znaczącej liczbie sytuacji u małych dzieci albo tych, które w chwili obecnej co zachorowały na cukrzyca, jednak na intensywną przechodzi młodzież i inni ludzie dorośli.
Naturalnie dawka na życie nie jest jedna na całe życie. W zależności od ilosci zjadanych WW, naszej aktywnosci fizycznej, stresu czy zlecenia organizmu na insulinę, moze ona ulegać ciągłym zmianom.
|
|